PAELLA

WEEK VAN DE SMAAK. DE

PAELLA WAS RAAK : VAN EEN

RASECHTE SPANJAARD.

SKATE FEST

WIE IS ER BEST OP

HET SKATE FEST? HET IS EEN

WARE TEST VAN DURVEN!

Druiven en mispels

Wat kleuren van de late herfst.
Wijndruifbladeren, sterk kleurtonig.
De druiven weg.
Een laatste, in een hoekje vergeten trosje
zie je nog door een vlugge merel weggepikt.

Mispels ook.

"Vijf harten

en vijf start

en een punt

aan 't gat."

Welomschreven

voor de vijf kartelingen

bovenaan,

voor de vijf pitten

binnenin,

voor het richteltje

waaraan de vrucht

ooit aan zijn tak vast hing.

Vroeger waren het eenvoudige geschenkjes voor Sint Maarten.
Jawel, rond die tijd zijn de mispels er.
En daar een beetje speculaas bij.
De Sint was toen nog eenvoudig.
Toen kon men nog blij zijn
met een dooie mus.

Wijnproefavond

Kippensoep

De vrouwen van het zangkoor
staan dicht bijeen
- hun stemmen steunen elkaar -
te repeteren voor de liedjes
van de volgende mis.
De koster vraagt aandacht
als hij dirigeert en aanleert!
Maar tussendoor willen ze
toch wel een woordje kwijt.
"Heb je misschien kippensoep
gemaakt? Het ruikt hier zo
naar kippensoep?" vraagt de ene
aan de andere sopraan.
"Bah nee, vorige week,
maar dat kan je nu toch
niet meer ruiken, zeker?"
Ze vraagt het dan maar
aan de buursopraan
aan de andere kant van haar.
"Heb jij dan misschien
kippensoep gemaakt?"
"Je hebt gelijk," moet zij
beamen.
Ze heeft zich na het koken
moeten haasten
en draagt nu nog
dezelfde pull.
Ze lachen er alle drie
even mee en hebben zo
een minuut tussendoor verpoosd.
Nu vraagt de koster
weer de volle aandacht:
"Vooruit, die eerste stem!"

"Het was wel van geen echte kip,
maar van het pakske," geeft
de kippensoepmevrouw
later toch toe. Hoe dan ook:
kippensoep moet naar
kippensoep ruiken!
Zolang het maar geen kip is die enkel òver de soep gevlogen heeft
en niets wezenlijks van haar smaak
heeft achtergelaten dan wat
vluchtigheid.

Weyenberg of Waaienberg?

"Dood Droeshout, levendig Merchtem" -
dat hoor ik zeggen over mensen
die op Weyenberg wonen.

Een verwarrende situatie daar,
ten eerste al met Waaienberg
dat Opwijk is,
en Weyenberg dat dus "levend"
Merchtem is.

Dat wil zeggen
dat je wat alle gemeentelijke
administratie betreft,
bij Merchtem hoort -
kerkelijk, na de dood,
bovenaards,
bovenhemels hopelijk,
ben je Droeshoutenaar,
en dus Opwijkenaar.

We moeten eens gaan praten
met de mensen die er wonen,
hoe het hen beïnvloedt,
wat de praktische gevolgen
voor hen zijn.

Ik ben nieuwsgierig.
In ieder geval,
Weyenberg of Waaienberg:
de natuur en de omgeving
blijven er even mooi!

WEEK VAN DE SMAAK. WIJNPROEFAVOND MET DE VTB.

Wijn werd geschonken
en we dronken, na hem
te hebben laten walsen in ons glas,
alsof het statig dansen
op een bruidsfeest was.


De aanzet was beloftevol,
er zat aromatische finesse
in de flessen met hun 
stijlvol etiket.
Geurtoetsen waren delicate,
gerijpt in houten vaten
van de fijnste Franse
of Amerikaanse eik.


Met eiwit werd de beste
wijn geklaard en zette zo
zijn landgoed op de kaart.


Impressies waren er
van fruit en hout,
de kleuren liepen over
wit of rood naar
stralend goud.


De smaken waren diep.
Na ons voorgenietend 
ruiken met de neus liep alles
prinsheerlijk naar binnen.


Het winnen van de druiven
had voor ons ook 
geen geheimen meer: 
op leem of klei, 
hoog in de bergen
of in een vallei.


Kelders bij een klooster of kasteel-
veel is er immers dat de klasse
van een wijn bepaalt -
maar niets dat de charme van 
kleine, familiale wijnbedrijven haalt.


De afdronk deed plezier
en bleef beroezend, zalig duren.
Ondertussen wijn 
en ander groot en klein
bespreken met de tafelburen.


De wijnproefavond is,
met andere woorden,
goed bevallen.
We zijn niet, 
alcoholbeneveld,
allemaal gaan lallen van teveel.


We kregen gewoonweg 
graag en goed ons deel
en wilden zo meteen 
naar al die plaatsen
in den vreemde toe,
om te zien hoe
alles in zijn werk gaat:
hoe uit doodgewone druiven 
wijn ontstaat die ons,
godgegeven,
met verstomming slaat.