woensdag 12 januari 2011

TUIN

De tuin houdt je lenig
met zijn zaai- en plant- en wiedwerk.


De tuin houdt je in voeling
met de seizoenen,
met hun groen en geel,
hun rood en bruin.


De tuin zorgt voor je ogen,
dat ze zoveel soorten kleuren
en nuances kunnen zien.


De tuin zorgt voor je handen,
dat ze in voeling blijven
met de aarde.


De tuin zorgt voor rust van de ziel:
hij is je aardse paradijs.

BEWANDELING



De kaarten 
liggen in de kasten.
Je diept ze op.


Je vinger trekt een lijn
over velden en wegen.
In gedachten
ben je al weg.


Je zet je schoenen klaar.
Je vet ze in tegen de regen.


Je pakt je rugzak.


Je masseert je benen.


Wegen liggen te wachten
op bewandeling.


En je gaat.



DAG

Voor de dag.

Dat hij
als nieuw aanvoelt.

Dat hij zich vult
met zinvolle daden.

Dat hij zich vult
met welkome woorden.

Dat hij de handen
uit de mouwen steekt.

Dat hij een glimlach verspreidt
als een lopend vuurtje.

Dat hij ogen doet glanzen
en oren doet spitsen.

Dat hij ons vervult
met sterkte.

Dat hij ons verlevendigt
met warmte.

Dat hij ons verheldert
met licht.

WELKOM

WELKOM  - I


Bloemengeur
aan de open deur.




WELKOM - II




De deur gaat
vanzelfsprekend open.


Je bent welkom.


Je mag mee drinken.
Je mag mee eten.


Er is woord
en wederwoord
aan tafel.


Je bent welkom.


Later huppelt je hart
vrolijk naar buiten, 
de wijder geworden 
wereld in. 


Welkom!

EEN VROUW

Ze zorgt voor alles.
Ze zorgt voor anderen
en ze geeft niet op.

Ze ziet noden
en ze vult ze.

Ze hoort vragen
en ze beantwoordt ze.

Ze hoort
haar eigen moeheid smeken
maar ze zegt "neen!"

Ze voelt haar eigen afmatting
maar ze gaat door.

Ze loopt
een marathon van liefde.

GEDACHTEN PER DOZIJN - II

Ons leven is
als eb en vloed.
Soms gaat het slecht,
soms gaat het goed.


Een mens moet
alsmaar verder bollen
maar hij heeft geen vaste,
rechte sporen als een trein.
Waar ligt de eindbestemming?
Wat is zijn uiteindelijke doel?


Ieder mens is een kreet
waar de wereld
geen weet van heeft.


Geslagen wordt iedereen,
al is het onzichtbaar.


Wie in zijn leven nalaat
iets te doen
als het ogenblik ervoor daar is,
staart later
altijd op een zwart gat.


Elk lichaam
is een klein, gesloten circuit
waarin bloed vloeit.
Soms is er een wonde.


Als men in zijn leven
nooit eens iets waagt,
maakt men er eigenlijk
geen gebruik van.


De wereld is vol
- of moet men zeggen: leeg -
van niet ingeloste beloftes.


Lieveheersbeestjes
komen uitgekropen
en hangen als juweeltjes
tegen de ruiten.


Aan wie moet je
"Dank je!" zeggen
als het leven goed is?
Ook aan onbekende mensen.


Kleine strelingen aanbrengen
in je woorden over anderen.


Er zijn veel dingen
in het leven van anderen
waar wij geen besef van hebben.
Maar voor hem of haar
is het gebeurd.
Zo trappen wij soms
op open wonden
die wij met onze blinde ogen
niet zien.

GEDACHTEN PER DOZIJN - I

Als je openstaat voor het leven,
valt dat leven je gewoonweg in handen -
ja, ze zijn soms te klein.


Iemand wenkt je om naast haar te gaan zitten.
Je zit hemelser, niet?


Het leven is een gesprek
waarin we tot steeds nieuwe ontdekkingen komen,
dacht hij.
We vallen van de ene verbazing
in de andere -
zo is het toch?


Prachtig wat die man kon zeggen:
"Ik ben nu de persoon
die ik had willen ontmoeten
toen ik jong was."


De hartslag
die nooit
van bezieling mag sterven.


Als je je nooit
iets op de hals haalt,
wordt je hals niet breder.
Je schouders - trouwens ook niet.


Je mening over haast elk gebeuren
kan gerekt worden tot begrip,
maar daarom is het
nog geen goedkeuring.


Het emotionele geharrewar
als mensen elkaar zoeken
en moeilijkheden vinden.


Nieuwe pogingen.
Hernieuwde pogingen.
Nieuwe pogingen.
Verbetering. -
Nieuwe pogingen.


Als je trilt op je benen,
trilt de wereld mee.


Strijd.
De innerlijke vuisten overal.


De mens moet
als een toorts verlicht zijn,
een brandende martelaar
voor zijn zaak.